Ik sluit m'n ogen, en denk na.
En alles gaat dan door me heen.
Dan zie ik heel m'n leven.
Ik heb veel genoten,
maar ook heel veel gehuild.
Maar dat zal me echt nooit spijten.
Het was altijd drank,
en vrienden om me heen.
Er waren altijd feesten.
Maar het was leven,
zoals ik dat toen wou.
Daar had ik voor gekozen.
We gingen wel eens door.
De nachten waren lang,
dan viel je zo je bed in.
Geen cent op zak,
geen kruimel meer in huis.
Maar toch bleef je maar lachen.
Ik kijk nu terug,
en toch heb ik geen spijt.
Het waren mooie jaren.
Want wat ik deed,
nooit deed ik iemand kwaad ermee.
Het is mijn eigen leven.
Ik begrijp ook niet,
waar een ander zich zo druk om maakt.
Het is mijn leven,
zoals ik het wil leven.
Ik maak nooit ruzie,
laat mij nu toch met rust.
Ik leef m'n leven,
zoals ik dat wil.
Ik bemoei me toch ook niet met een ander.
Ik leef m'n leven,
zoals ik dat wil.
Laat me gaan voordat ik nu toch verander.
Laat mij nu gaan, laat mij nu gaan.