Nederland heeft één volksschrijver, te weten Gerard Reve. Zelf benoemd weliswaar, maar het is wel voor honderd procent de waarheid. En ook kent ons land maar één volkszanger. Dat is niemand anders dan André Hazes. Niet zelf benoemd, maar door het publiek zo aangewezen.

Sinds mensenheugenis staat ieder album dat er jaarlijks van hem uitkomt garant voor goud. André Hazes is dé man. Om de proef op de som te nemen, zou men aan een stel willekeurige voorbijgangers op straat eens moeten vragen minstens drie grote Hazes hits op te noemen. Tien tegen één dat je dan overspoeld wordt met een strortvloed aan titels uit de jukebox vol Nederlandstalige hits zoals daar zijn: "Eenzame Kerst", "'n Beetje Verliefd", "Kleine Jongen", "De Vlieger", "Zeg Maar Niets Meer"...... Ho maar! Inderdaad: zeg maar niets meer om al die ander Keizers van het levenslied een monumentaal minderwaardigheidscomplex te besparen. Zelf kun je dan ook maar beter doorlopen, omdat ongevraagd al deze geënquéteerde een mooie herinnering zullen vastplakken aan één van die mega-hits. Het krijgt de lading van: "Waar was u Kennedy stierf". Bij dit liedje kreeg Japie vaste verkering met zijn meisje Cora en dat liedje was een hit toen Oma Jannie doodging, en weer een ander deuntje markeerde de geboorte van het eerste kind, een dochter Jacqueline geheten.

Hazes heeft nou eenmaal De Stem én De Liedjes. Bij elk daarvan hoort een bepaalde herinnering een mooie of een verdrietige. Ach, wat een droomcombinatie is dat toch ook. Dat uit duizende herkenbare stemgeluid bij dat reportaire dat bestaat uit schitterende goeddeels nogal droefgeestige levensliederen. Of wat oneerbiediger: het zijn smartlappen van het zuiverste water. Hou het maar eens droog bij onze volkszanger. Als geen ander kent hij het leven. Zijn teksten zijn uit dat zelfde leven gegrepen. Mensen van diverse pluimage kunnen zich daar probleemloos mee indentificeren. Een ieder van schoorsteenvegers en ligmatrozen tot doktors en advocaten, zoals het bekende rijtje luidt. Al die mensen lopen wel een blauwtje, krijgen te maken met gebroken, niet meer te lijmen harten of met onafwendbare echtscheidingen. Door daar met simpele, zeer directe woorden over te zingen, steekt al die treurende mensen weer een hart onder de riem. Laat iedereen al de dagelijkse ellende van zich afzingen. Thuis of in de kroeg, waar overigens Hazes' eigen zangcarriere ook is begonnen. Dat universele gevoel van hoop, liefde en troost uitdragen is André's grote kracht.

Ook worden we er altijd aan herinnerd dat een fout een menselijk is. Die allerdaagse lyriek heeft door de jaren heen niets aan geloofwaardigheid ingeboet. Hazes is altijd zichzelf gebleven. Of "Al 15 jaar Gewoon André" zoals de titel van zijn verzamelde werken op dubbel CD uit 1994 zegt. Een volkszanger, dat is ie. De stem van het hele volk der halve, ja dát ook. Koningshuizen kunnen slechts dromen van zulke eigenschappen. Behalve uiteraard wijlen Lady Di. Die had het ook. En net als Elton John heeft Hazes dat kenmerk in haar niet alleen herkent, maar ook herkent d.m.v. een ontroerend muzikaal eerbetoon. "Vaarwel", de tweede single van het nieuwe, andermaal door John van de Ven en Jack Verburgt geproduceerde album "Mijn Gevoel" is opgedragen aan Prinses Diana. Een gedeelte van de opbrengst van deze single komt ten bate van Stichting Aids Fonds.

Los van het leuke zomerhitje "Laat De Zon Maar Schijnen" trekt het album de bekende tekstuele rode draad van hoop, liefde en troost weer een stukje verder door. In het openingsnummer "Ik Blijf Bij Je" beloofd de hoofdpersoon zijn geliefde nog door dik en dun bij te staan. Maar even verderop bij "Als Je Gaat", is er al meteen weer sprake van precies het tegenovergestelde, namelijk die haast onuitsprekelijke angst om zelf verlaten te worden. Zo veranderd het perspectief steeds, maar aldoor blijft de liefde (vooral die) centraal staan. Bezorgdheid om het kind van de rekening van al die gebroken relaties is er ook. "Denk Je Nu Niet Aan De Kinderen" handeld over een vrouw die aan lager wal is geraakt, om niet te zeggen "Op De Walletjes". Leeftijd speelt de ene keer geen enkele rol zoals in het super-positieve seniorenlied "Wordt Wat Ouder", maar de volgende keer juist weer wel, zoals bijvoorbeeld in "Jij Bent Te Jong Voor Mij".

Een enkele keer komt er onversneden sociaal engagement naar bovendrijven. Zo vat de track "Mannenwereld" het hete hangijzer van ongewenste intimiteiten op de werkvloer vrij stevig bij de horens. Bobo's worden daarin eens flink de oren gewassen. Hoe dan ook worden er voortdurend oude wijsheden en waarheden als een koe gedebiteerd. Een goed voorbeeld hiervan is "Zwijgen Is Goud". Wij kunnen er verder ook het zwijgen toedoen. Hazes zijn geschiedenis mag zo langzamerhand wel bekend worden verondersteld. Wie wil er nog weten van de valse start van zijn zangersloopbaan na een optreden als jong broekie in het legendarische televisie programma Johnny (Kraaykamp sr.) & Rijk (de Gooyer)? Of van Willi Alberti de onvergetelijke "Jordanese Napolitaan", die ruimt 20 jaar geleden zonder aarzeling Hazes zijn eerste platencontract aanbood? Of van "Eenzame Kerst", Hazes' allereerste hit uit 1976, waarna enige jaren van artistieke windstilte volgden? Of van zijn overstap naar platenmaatschappij EMI die een gouden tijdperk inluidde?

Ja wat moet je daar nu allemaal van zeggen? Dat weten we nu wel. Spreken is zilver.
Hazes-platen worden goud. Daar valt geen speld tussen te krijgen.