De totstandkoming van de film over André Hazes is een toevallige samenloop van omstandigheden. Bij mij borrelde al enkele jaren het idee om een film over Hazes te maken. Dit in een lijn van twee eerdere films die ik gemaakt heb met de Amsterdamse Blues als tema; mijn eindexamenfilm voor de Filmacademie Radio Daniëlle (over een smartlappen draaiende radio piraat in Amsterdam Oost) en Johnny Meijer (over de miskende accordionvirtuoos in de laatste dagen van zijn leven).

Mijn enthousiasme voor een film over Hazes werd versterkt toen ik twee jaar geleden een foto in de krant zag van Hazes naar afloop van zijn concert in Ahoy (oktober 1979). Hij had net zijn comback gemaakt naar afwezigheid van enkele jaren en op de foto ziet hij er uit als een boxer die net de ring verlaten heeft: bezweet, moe en gelukzalig. Hij wordt vergezeld door een cordon mannen in smoking. Een handdoek om zijn nek en een biertje in de hand. De foto van een winnaar.

Toen ik de foto gezien had, wist ik dat ik die film wilde maken. Ik moest toevallig iets ophalen bij het kantoor van Zeppers en producent Frank van den Engel. Losjes pratend over waar zijn jullie mee bezig en wat ga jij doen bleek dat Frank samen met medeproducent Jan Eilander en Michael Peterson, een vriend van Hazes en kennis van Jan, bezig was om een film over Hazes op poten te zetten. Frank had het idee voor de film opgevat na een gesprek met Carel Kuyl van de NPS. Die had geopperd om een film over Rob de Nijs te maken, maar Frank had gezegd: André Hazes! Hazes zelf was inmiddels al dankzij bemiddeling van Michael Peterson gewonnen voor het idee dat er een film over zijn leven gemaakt zou worden, en Frank en Jan waren al bezig om een scenario te ontwikkelen. Jan Eilander was de beoogde regisseur van de film.

In mijn enthousiasme voor het plan bood ik mijzelf aan om ook aan de film mee te werken. Dit viel in goede aarde, zodat in het aan de fondsen aangeboden scenario Jan Eilander ben ik als co-regisseur vermeldt stonden. Samen met Michael peterson heb ik een gesprek gehad met Hazes in zijn stamkroeg aan de Vinkeveense plassen. Voor mij was dit de eerste ontmoeting met hem en al vrij snel bleek ik zijn vertrouwen in de film te kunnen winnen.

De afspraak was dat we zo spontaan mogelijk zouden filmen, hem zo weinig mogelijk voor de voeten zouden lopen en niets tegen zijn zin in zouden doen. Hij noemde zelf de documentaire "In bed with Madonna" als voorbeeld van het soort film dat hij voor ogen had. Ook kende hij mijn film over Johnny Meijer, zodat hij enigzins een indruk had van wat hem te wachten stond. We spraken af dat eerste opnames gemaakt zouden worden tijdens zijn verblijf en optreden in Benidorm. En zo is het gebeurd, de rest is in de uiteindelijke documentaire terug te vinden.

De rolverdeling tijdens de opnames en de verder afwerking van de film was uiteindelijk als volgt: Jan Eilander heeft het scenario geschreven en heeft geadviseerd bij de opnames, maar was verder niet als co-regisseur bij de film betrokken geweest. Michael Peterson was het intermediair tussen Hazes en zijn familie aan de ene kant en de filmploeg aan de andere kant, een onmisbare schakel om het vertrouwen van Hazes te kunnen blijven behouden.

Frank van den Engel was als producent bij het maakproces van de film betrokken. Ik zelf heb de regie en de montage van de film gedaan.

John Appel